Wednesday, February 09, 2022

🛵 गाडीमुळे आली जीवनात भरभराट !🍃 -श्रद्धा

 वाहन म्हटल की  वाहतुकीसाठी किंवा प्रवासासाठी  असलेले #साधन. वाहनांचे विविध प्रकार आहेत.

#सायकल,#दुचाकी,#स्कूटर,#मोटार कार

मराठीत अनेक प्रकारे वाहनांची ओळख अहे

#वडाप  म्हटल की, दहा - वीस लोकांनी खचाखच भरलेली प्रवासी वाहतूक करणारी गाडी.#टूरटूर - ऑटो रिक्षा,$फटफट  यामध्ये #बाईक, #दुचाकी,#स्कुटी

#टमटम ,डुग /#डूगडूग ,#लाल परी ,#आराम गाडी - #लक्झरी बस ,#मुंगळा ,#छोटा  हत्ती असे अशी अनेक विविध प्रकारचे बिरुद घेऊन ही वाहन आपल्या सभोवताली इकडून -तिकडं मिरवत असतात यातून अनेक #प्रवासी #प्रवास करत असतात.........







माझा गाडी घेण्याचा प्रवास तसा #सायकल पासून झाला. आयुष्यात मी पहिल्यांदा सायकल घेतली २२ इंची हिरोची . सायकलवरून प्रवास करताना आपल्याला कधी #मोटारसायकल मिळेल का? आपल्यालाही चारचाकीमधून कुटुंबासमवेत फिरता येईल का? असे प्रश्न पडायचे. कारण घरची परिस्थिती गरिबीची, #वडिलार्जित शेती भरपूर असूनही  तीसुद्धा कोरडवाहू त्यावेळी इरिगेशन व्हायचे होते त्यामुळे शेती रामभरोशे........ आता त्याच शेतीमुळे मोठी स्पप्नेही पाहू शकतो , कारण बागायती झाली शेकडो टणाचे ऊसाचे उत्पन्न देते.
 पण....त्यावेळी दुचाकीचीही अशी स्वप्ने बघणेही तसे आवाक्याबाहेरचे होते. 
रोजच्या जगण्यासाठी संघर्ष सुरु होता आणि यासाठी तरतूद नव्हती. 
पण #प्राथमिक शिक्षक म्हणून #कोल्हापूर $जिल्हा परिषदेच्या $चंदगड तालुक्यातील $उत्साळी येथे शाळेत नोकरी लागली. आणि जीवनाला थोडी कलाटणी मिळाली ,इकडे गावातही #इरिगेशन आले कोरडवाहू शेती हळूहळू हिरवा शालू नेसू लागली .  तीन वर्षे अशीच निघून गेली कारण पगाराचा बेसिक १२०० आणि वर्षाची वेतनवाढ ३० रु. मेळ घालण्यात हा काळ निघून गेला.शेतीही चांगली पिकू लागली,भरघोस #उत्पन्न सुरु झाले .
अखेर #दुचाकी घेण्याचे पहिले स्वप्न सत्यात उतरवले.
आमच्या घराण्यात तशी ती पहिलीच गाडी. २१ व्या शतकाला नुसतीच सुरुवात झाली होती. त्या काळात #Bajaj स्कूटर,  M-80, HERO - HONDA (त्यावेळी या कंपण्या एकत्र होत्या) अशा मोटारसायकली त्या काळात लोक वापरत. मित्रांबरोबर चर्चा केली, लोकांच्या गाडीबाबतच्या प्रतिक्रिया ऐकल्या आणि  हिरो होंडा कंपनीची स्प्लेंटर गाडी घ्यायचे निश्चित झाले. 
२००१ चा मे महिना होता. शाळेला उन्हाळ्याची सुट्टी लागली होती.चंदगड वरुन गावी आलो, सांगली ,कोल्हापूरची वेगवेळी शोरुम पाहिली,गाडीचे रंग पाहिले आणि काळ्या रंगाची गाडी घ्यायचे निश्चित झाले. शेवटी ' रंगावर काय असते हो , सारे काही मेळ गुणावरुनच जुळतात ना ! ' अखेर तिचे अन् माझे गुण जुळलेत व जुळले होते  हे तिने आजही दाखवून दिले आहे ! '
 १९ तारीख उजाडली माझी पहिली हिरो होंडा स्प्लेंडर गाडी दारात आली. घरात आनंदी- आनंद झाला. पूजन झाले , गाडी घरात आली .
एखाद्याच्या आपल्या आयुष्यात येण्याने आपली भरभराट होते प्रगती होते अशी श्रद्धा अनेकांच्या मनात असते. तशी ती माझ्याही मनात रुजली.आणि ती भावना तिच्याबाबत (माझ्या #Splender 5755 ) आजही माझ्या मनात असल्याने तब्बल २१ वर्षे झाली तरी आजही माझ्याकडे माझी $हिरो - होंडा  #स्प्लेंडर पूर्वीसारखीच सेवा देत आहे..
तिच्यावरून आजअखेर मी लाखो किलोमीटरचा प्रवास केला. महाराष्ट्रातील अनेक ठिकाणी तिच्यासोबत प्रवास केला; पण कधीही तिने दगा दिला नाही. मित्रासोबत, पत्नी , मुलांसोबत कोकण दर्शन ,#गणपतपुळे, नोकरीनिमित्त प्रवास केला.
कोल्हापूर ( चंदगड,#दाटे ,#आडकूर,#विंझणे,#आलबादेवी,#नेसरी, #पन्हाळा,
#जोतिबा,#नरसिंहवाडी,आळते,#हातकणंगले,#शिरोली,#घुणकी) #सोलापूर (#पंढरपूर,#बार्शी ,#अंकोली ) #औदुंबर.... अशा अनेक ठिकाणी गेल्या २१ वर्षांत लाखो किलोमीटरचा प्रवास केला; पण तिने कधीही मला धोका दिला नाही.
'सजीव माणसं #धोका देतील आणि देतात ही ,पण तिने नाही दिला ! '
 आज तिच्याच पायगुणामुळे घरात दसऱ्या दुचाकी, #चारचाकी गाड्या आहेत. पण तीच्यावरची-स्प्लेंडरवरची #श्रद्धा आजही कमी झाली नाही. तिने दिलेल्या आतापर्यंतच्या #निर्धोक सेवेमुळे ती आजही तेवढीच माझ्या मनात घर करून आहे. तिच्यावरच प्रेम थोडही कमी नाही झाले.आपण जशी स्वतःच्या आरोग्याची काळजी घेतो, तशी तिच्याही आरोग्याची काळजी मी घेतली आणि आजही  घेतो.
 वेळच्या वेळी धुणे, #सर्व्हिसिंग, जुना झालेला पार्ट वेळच्यावेळी बदलणे अशी काळजी घेतल्यामुळे आजही ती सुस्थितीत आहे. रंग थोडा फिक्का पडला आहे. तरीही इंजिन आजही चांगले आहे. कागदोपत्रीही तिचा परवानाही १५ वर्षांचा संपल्यानंतर पुन्हा पाच वर्षांचा वाढवून घेतला आहे. एकूणच वेळच्यावेळी मी तिची काळजी घेतल्याने तिनेही माझी काळजी घेतली. 
आजही पुर्वीप्रमाणे तिचे अन् माझे #गुण जुळलेलेच आहेत.दुसऱ्या नव्या दुचाकी, चारचाकी गाड्या दारात आल्या म्हणून मी तिला नाही मी विसरलो कि अंतर दिले. तिने दिलेल्या या सेवेबद्दल मी तिचा खूप-खूप आजही #ऋणी आहे.आणि असायलाच हव ना?
कारण ' माणसानं कृतज्ञ असावे  कृतघ्न असू नये ! ' हो ना ?
- धनाजी माने. .....✍️
( माझा हा लेख पुर्वप्रकाशित ...महाराष्ट्र टाईम्स )



बाबासाहेब परीट - ग्रामीण कथाकार

  बाबासाहेब परीट मराठी साहित्यात “कथाकथन” म्हटलं की केवळ कथा लिहिणं नाही, तर ती जिवंतपणे सांगण्याची कला अभिप्रेत असावी लागते. अशीच या क्षेत्...